Λαϊκή Συσπείρωση Ορεστιάδας-Τοποθέτηση στον απολογισμό πεπραγμένων 2019

Ο ετήσιος απολογισμός του 2019 της παρούσας Δημοτικής Αρχής,

αναφέρεται σε μία περίοδο πολλαπλών εκλογικών αναμετρήσεων, αλλαγών στο δημοτικό συμβούλιο και αν μη τι άλλο αποδεικνύεται ότι υπάρχει συνέχεια του κράτους σε όλες τις βαθμίδες του.

Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου αλλά και μετά από αυτή καταθέσαμε τις θέσεις μας για τοπικά αλλά και γενικότερα θέματα, τα οποία θεωρήσαμε πως πρέπει να ιεραρχηθούν και ασκήσαμε κριτική, σε αυτή την κατάσταση που διαμορφώνεται και στην ευθύνη της στο βασικό πολιτικό ζήτημα: ότι οι Δήμοι, με τη συμφωνία της πλειοψηφίας των δημάρχων στην ΚΕΔΕ, αποδέχθηκαν τον «Καλλικράτη» και τον «Κλεισθένη» και παίζουν πιο ενεργό ρόλο στα σχέδια για ιδιωτικοποιήσεις σε μια σειρά τομείς άλλα και την απορρόφηση των αντιδράσεων γι αυτές.

Είναι δεδομένη η προσπάθεια απαξίωσης της συγκεκριμένης διαδικασίας από τη δημοτική αρχή καθώς όφειλε να ενημερώσει τις υπόλοιπες παρατάξεις και τους πολίτες για τον απολογισμό του έτους πριν τη συνεδρίαση. Μπορεί ο κ. Δήμαρχος να απάντησε οτι μπορούσαμε να βρούμε τα στοιχεία από τις υπηρεσίες, αλλά αυτά τα στοιχεία είναι εκθέσεις και επιμέρους απολογισμοί των υπηρεσιών του Δήμου, από την εντατική δουλειά των εργαζομένων, που αποτελούν την ψυχή του Δήμου, εργάζονται σε δύσκολες συνθήκες, με άγχος και ένταση λόγω και της μείωσης του προσωπικού. Οι εισηγήσεις αυτές αν και πολύ χρήσιμες, δεν αποτελούν στο ελάχιστο τον ζητούμενο πολιτικό απολογισμό της δράσης της Δημοτικής Αρχής.

Ο απολογισμός δεν είναι απλά και μόνο μια έκθεση πεπραγμένων, είναι ένα πολιτικό κείμενο αποτίμησης της δράσης της εκάστοτε Δημοτικής Αρχής, όπως και της συνολικότερης κατάστασης, καθώς ούτε ως περιοχή αλλά και ούτε ως Δήμος είμαστε αποκομμένοι από τη γενικότερη κατάσταση στη χώρα. Αυτή η Δημοτική Αρχή υπηρέτησε πολιτικά όλες τις μνημονιακές δεσμεύσεις, όλες τις κυβερνητικές και ευρωενωσιακές κατευθύνσεις. Όταν λέμε υπηρέτησε εννοούμε ότι αποδέχτηκε και εφάρμοσε την επιβαλλόμενη πολιτική χωρίς αντιδράσεις. Και μνημονιακές δεσμεύσεις σημαίνει:

  • Μείωση κρατικής χρηματοδότησης. Αντί να αντιδράσει είπε “μπορώ να τα φέρω βόλτα και με λιγότερα λεφτά και θα νοικοκυρέψω το δήμο”. Πολλές φορές έχουμε αναφερθεί στα συγχαρητήρια του κράτους, προς τους δήμους για τη διαχείριση της φτώχειας μας.
  • Ανταποδοτικότητα παντού. Ανταποδοτικότητα στα τέλη καθαριότητας και ηλεκτροφωτισμού, στον αθλητισμό, στον πολιτισμό.
  • Αλλαγή εργασιακών σχέσεων. Ενισχύεται η παρουσία υπαλλήλων πολλών ταχυτήτων στο Δήμο, με σαφείς αρνητικές επιπτώσεις στα εργασιακά δικαιώματα. Ελαστικές σχέσεις εργασίας και πρόσληψη συμβασιούχων ορισμένου χρόνου στις περισσότερες υπηρεσίες – όπως τα προγράμματα κοινωφελής εργασίας- σε πολλές περιπτώσεις ανειδίκευτων εργατών, που παίρνουν το βασικό μισθό όπως π.χ. στον Τομέα του Πρασίνου, χωρίς καμία ουσιαστική προσπάθεια μονιμοποίησης ή απαίτησης προς κεντρική διοίκηση και -ταυτόχρονα- καμιά υπεράσπιση στο δικαίωμα στη μόνιμη και σταθερή δουλειά με δικαιώματα.
  • Ιδιωτικοποίηση τομέων λειτουργίας του δήμου. Οι ελλείψεις σε προσωπικό οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια σε εργολαβίες, οι οποίες εν τέλει θα κοστίσουν περισσότερα στους δημότες. Ήδη έχουμε συζητήσει την διαχείριση του ηλεκτροφωτισμού και των απορριμμάτων, αλλά και εργασίες τις οποίες δεν μπορούν να βγάλουν εις πέρας οι υπηρεσίες του δήμου λόγω ελλείψεων.
  • Μεταφορά αρμοδιοτήτων του κεντρικού κράτους στο Δήμο. Η προσχολική αγωγή και μέρος της εκπαίδευσης ήδη έχει παραχωρηθεί στο Δήμο, χωρίς καμία μέριμνα για χρηματοδότηση και τη γενικότερη λειτουργία της. Συνέπεια αυτού να αναγκάζονται να βάζουν το «χέρι στην τσέπη» οι γονείς ή να αναζητούνται χορηγοί για την κάλυψη των αυτονόητων με τη δημιουργία ταξικών ανισοτήτων. Ενώ αναμένεται και η Υγεία να περάσει στους δήμους, με καταστροφικά αποτελέσματα για τις παρεχόμενες υπηρεσίες.
  • Αλλαγές στον τρόπο λήψης των αποφάσεων των δημοτικών συμβουλίων αλλά και τη μεταφορά αρμοδιοτήτων στις διάφορες επιτροπές για την διασφάλιση λήψης των αποφάσεων και φίμωσης αντίθετων φωνών.

Η Λαϊκή Συσπείρωση έχει ομολογήσει πολλές φορές και δημόσια, ότι η σημερινή Δημοτική Αρχή, πράγματι παράγει “έργο”. Μόνο που το έργο αυτό καθορίζετε με κάθε λεπτομέρεια από την Ε.Ε. και την εκάστοτε κυβέρνηση. Και επειδή συμφωνούν με αυτή την πολιτική, δεν θα βρει κανείς ούτε μια καταγγελία της ΕΕνωσιακής και κυβερνητικής πολιτικής ούτε από την Δημοτική Αρχή αλλά ούτε και από τις άλλες παρατάξεις της «αντιπολίτευσης.

Έχει λοιπόν μια αξία να κρίνουμε πολιτικά όλη αυτή την κατάσταση. Τα προγράμματα που έχει καταφέρει η δημοτική αρχή να εντάξει στον προγραμματισμό και εκτελούνται,- και αυτά λειψά - δεν έχουν καμία σχέση με τα λαϊκά δικαιώματα και τις λαϊκές ανάγκες.

Ικανοποιούμαστε ως σύμβουλοι και ως πολίτες με ένα Δήμο που θα λειτουργεί στα όρια της αντοχής της οικονομίας, θα προάγει την ανταποδοτικότητα και την τοπική φορολογία;

Εμείς δεν αποδεχόμαστε τη διαχείριση της οικονομικής μιζέριας που μας επιβάλουν οι εκάστοτε κεντρικές κυβερνήσεις, με τη γενικότερη συμφωνία και της ΚΕΔΕ, δεν θεωρούμε πολιτική και προγραμματισμό το αποσπασματικό κυνήγι προγραμμάτων μακριά από τις πραγματικές ανάγκες των δημοτών μας.

Είναι αδιανόητο, μέσα σε αυτές τις συνθήκες της οικονομικής κρίσης, η Δημοτική Αρχή να μην έχει κανένα αυτοτελή σχεδιασμό κοινωνικής πολιτικής για την ανακούφιση των συνανθρώπων μας, πέρα από τα κυβερνητικά προγράμματα αναδιανομής της φτώχειας.

Ο πραγματικός απολογισμός γίνεται έξω απ’ αυτή την αίθουσα, με τα πραγματικά δεδομένα της ζωής και των αναγκών της. Και είναι καταφανέστατα αρνητικός. Με τα τελευταία στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, στην ΑΜΘ 1 στους 4 κατοίκους είναι σε κίνδυνο φτώχειας, για τη μείωση του πληθυσμού έχουμε αναφερθεί πολλές φορές ενώ η υποβάθμιση της υγείας, η ανεργία, οι μειωμένοι τζίροι των επαγγελματιών προδιαγράφουν ένα μέλλον δυσοίωνο.

Η Λαϊκή Συσπείρωση όλο αυτό το διάστημα ανέδειξε, μίλησε και αγωνίστηκε για αυτό που εμείς θεωρούμε ουσιαστικό. Στα ζητήματα τάχα της διαχείρισης, της κάλπικης ηθικολογίας και των προσώπων, εμείς αντιτάξαμε και αντιτάσσουμε πως το ζήτημα δεν είναι το πώς διαχειρίζεσαι αυτή την κατάσταση που θέλει τους πολλούς στην υπηρεσία των λίγων, αλλά το πώς θα οργανώσεις την πάλη με βάση τη δική μας καθημερινότητα, την δική μας ευημερία, ενάντια στις κεντρικές πολιτικές εξαθλίωσης μας.

Και εδώ θα είμαστε για να συνεχίσουμε αταλάντευτα με στόχο την ανατροπή της ασκούμενης πολιτικής, τοπικής διοίκησης και κυβέρνησης, που βάζει στο περιθώριο τις σύγχρονες ανάγκες του λαού, για έναν άλλο δρόμο ανάπτυξης.

Και οι σύγχρονες λαϊκές ανάγκες μπορούν να ικανοποιηθούν μόνο με:

  • Τη δραστική αύξηση των κρατικών δαπανών για κοινωνική πολίτικη, τις αναγκαίες υποδομές πολίτικης προστασίας, για ενίσχυση της λαϊκής οικογένειας, για τη λειτουργία των δημοτικών υπηρεσιών σε απορρίμματα, πράσινο, κλπ.
  • Το αποκλειστικά δημόσιο δωρεάν σύστημα στους βασικούς κοινωνικούς τομείς της Υγείας – Πρόνοιας και Παιδείας, Άθλησης, Πολιτισμού.
  • Το σχεδιασμό και υλοποίηση σε κεντρικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο υποδομών προστασίας από πλημμύρες – πυρκαγιές – σεισμούς – ρύπανση και μόλυνση συνολικά του περιβάλλοντος.
  • Με την αντίσταση στη μεταφορά αρμοδιοτήτων που πρέπει να είναι στην ευθύνη του κεντρικού κράτους. Διαφορετικά έχουμε ιδιωτικοποιήσεις, ανταποδοτικότητα, μεταφορά του κόστους στις πλάτες του λαού.
  • Με τη κατάργηση κάθε είδους τοπικής φορολογίας με παράλληλη φορολόγηση του μεγάλου κεφαλαίου.
  • Με την εναντίωση στο νομοθετικό πλαίσιο που καθιστά τους δήμους πεδίο επιχειρηματικής δραστηριότητας.
  • Με διεκδίκηση μόνιμης σταθερής δουλειά με πλήρη δικαιώματα για όλους τους εργαζομένους.

Καμιά ανάπτυξη για το λαό δεν μπορεί να εξασφαλιστεί σε τοπικό επίπεδο αν η κεντρική πολιτική παραμένει αντιλαϊκή.